منظومه خورشيدی ما متشکل از خورشيد و ۹ سياره ايست که به دور آن در گردشند البته دانشمندان به تازگی در فاصله ای بسيار دورتر از مدار پلوتو به جرمی برخورده اند که شايد بعد از تحقيقات و پژوهشهای بيشتر معلوم شود که دهمين سياره منظومه ی ما می باشد. اين جرم عجيب و دور از ما فعلا سدنا نامگذاری شده است.

وقتی از خورشيد به سمت بيرون از منظومه ی شمسی حرکت می کنيم به ترتيب به سيارات تير(عطارد)،زهره(ناهيد)،زمين،بهرام(مريخ)،مشتري(برجيس)،کيوان(زحل)،اورانوس،نپتون و پلوتو  ميرسيم.چهار سياره ی ابتدايی سياراتی صخره ای و سنگی هستند و چهارتای بعدی غولهايی گازی شکل ميباشند و پلوتو نيز سياره ای عجيب و کوچک پوشيده شده از يخ و مواد مشابه می باشد.هر کدام از اين سيارات ويژگيهای منحصر بفرد و عجيبی دارند که واقعاً حيرت انگيزند.

نکته ی جالب ديگر در مورد اين مجموعه اينست که ۹/۹۹ ٪ جرم کل اين مجموعه از آن خورشيد و تنها ۱/۰ ٪ بقيه جرم تمام اجرام ديگر از قبيل سيارات،شهابها،ستارگان دنباله دار،سيارکها و ... می باشد.اما با اين وجود ۹۸٪ حرکت زاويه ای کل منظومه شمسی از آن ۱/۰ ٪ ميباشد و خورشيد با جرم عظيمش تنها ۲٪ حرکت زاويه ای کل منظومه را دارد.(کميت فيزيکی که برای توصيف اندازه حرکت ناشی از حرکت دايره ای يک جسم بکار می رود،اندازه حرکت زاويه ای ناميده می شود.بنابراين جسمی به جرم m سرعت vدر امتداد مدار و به فاصله ی  r  از مرکز گرانش اندازه حرکت زاويه ای برابر   p=mvr  دارد)

ستارگان دنباله دار نيز اجرامی هستند که ميان ظاهرشان و آنچه به راستی هستند فرق زيادی وجود دارد.ستاره ی دنباله دار اجتماع زيادی از سنگهايی است که در هنگام نزديک شدن به خورشيد گرم ميشوند و از خود نور ساطع می کنند.در حدود کمتر از هزار ستاره ی دنباله دار در منظومه ی ما وجود دارد که شايد معروفترين آنها دنباله دار هالی باشد. در مورد اين پديده ی نجومی هم به وقت خود اطلاعات جالبی عرضه خواهم کرد.