منجمان باستاني متوجه شده بودند كه گاهي ستارگان جديد در آسمان نمايان مي شود.و پس از مدتي دوباره ناپديد ميشوند.در قرون وسطي منجمان اين ستاره ها را نو اختر ناميدند . مه،در لاتين به معني ستاره نو است.برخي از اين ستارگان نو بسيار پر نور بودند.سه تا از اين ابر نو اختر ها در دوران تاريخي مشاهده شدند. درخشندگي ابر نو اختران درخشندگي ابر نواختران هنگامي كه آتش ابر نو اختر بر مي فروزد،نورانيت ستاره به طور اعجاب انگيزي افزايش مي يابدكه بسيار بيشتر از افزايش نورانيت در مورد نو اختران است.در حالي كه نو اختر حد اكثر به درخشندگي مي رسد كه آنرا به يكي از نوراني ترين ستارگان اين كهكشان بدل ميكند،ابرنو اختر به چنان نورانيتي دست مي يابدكه با مجموع نورانيت هاي تمام ستارگان يك كهكشان برابري مي كند.نوراني ترين ابر نو اختران مشاهده شده در كهكشان هاي ديگر،گاهي چند برابر نوراني تر از خود كهكشان بوده اند.درخشندگي يك ابر نو اخترتامقاديري در حدود يك مليارد برابرنورانيت خورشيد مي رسد. متاسفانه قبل از انفجار ابر نو اختر در ابر بزگ ماژلاني،هيچ شخصي ابر نو اختري را مشاهده نكرده بود.در اين مورد ستاره موجود در ابر نو اختر قبلاً رصد و سند ولياك آنها را به عنوان ابر غول طبقه بندي كرده بود .البته اين واقعه ثبت نشده احتمالاً به علت كم نوري،قابل مشاهده نبوده است.ساير ابر نو اختر هاي كهكشان هاي دورتر بوده اند و در نتيجه غبار ميان ستاره اي مانع از مشاهده آنها شده است. بقاياي ابر نو اختران آنها بقاياي مادي بر جاي مي گذارند كه قابل مشاهده اند و معمولاًدر طول موجهاي راديويي بسيار واضح ديده ميشوند.طيف تابش راديويي به همان شكل طيف تابش توليد شده در اتم شكن هاي بزرگ است.ويژگي هاي راديويي بقاياي ابر نو اختران در كهكشان ما اختر شناسان را قادر ساخته تا از روي تابش هاي راديويي آنها،ده ها عدد از اين اجسام را تشخيص دهند . اين تابش ها،از روي شكل طيف مشخصه ي خود از ديگر منابع راديديي قابل تشخيص هستند .بسياري ازبقاياي ابر نو اختران را تنها ميتوان از تابش هاي راديويي آنها آشكار كرد،زيرا وجود غبار در سر راه ديد،در بسياري از موارد،بخشهاي مرئي طيف را تيره ميكند.در موارد اندكي ، مانند سحابي خرچنگ و ابر نو اختر 1572 (نو اختر تيكو)نمودهاي اپتيكي كشف شده است. نو اختر ها
ابر نو اختر تيكو براهه ،مه در سال 1572 به وقوع پيوست.ابرنو اختر كپلر كه در سال 1604 بسيار درخشان شدو يك ابر نو اختر كه منجمان چيني در سال 1054 مشاهده كردند.جالب است بگويم در محل ابر نواختر چيني ،اكنون سحابي خرچنگ را در صورت فلكي ثور مشاهده ميكنيم.
منشاء ابر نو اختران
حالا در باره گروهي از نو اختر ها صحبت مي كنيم كه روشنايي كمتري دارند.اما فراوانتر هستند.اين ها به اصطلاح همان نواختر هاي كلاسيك هستند.آنها به قدر هاي مطلق بصري تا9-،يعني در حدود 10 قدر كمتر از ابرنواختر ها ميرسند.چند نو اختردر طول فوران رصد شده اند كه در طول فوران،روشنايي آنها تا بيش از 9 قدر در چند روز متغير بوده.البته منحني هاي نور براي نو اختر ها مختلف است.نواختر هاي تند،متوسط و كند.اما بدون شك از ستارگان اصلي نيستند و درخشندگي آنها كمتر از معمول است. ![]()
+ نوشته شده در دوشنبه 3 اردیبهشت1386ساعت 10:28 قبل از ظهر توسط ستاره شناسان جوان |